Hiç Kod Yazmadan İşletim Sistemi Yapmak mı? VibeOS ve Geleceğin Yazılım Dünyası

Selamlar!

İnanılmaz uzun, hatta "nerede kalmıştık?" dedirtecek kadar uzun bir aradan sonra, nihayet o paslanmış klavyenin tuşlarına dokunuyorum. Bu, sessizliğimi bozduğum ve dijital kağıdıma geri döndüğüm ilk yazı. Pasımı, geleceğin tam kalbinden bir hikayeyle atmaya ne dersiniz?

Bugün masada, Torino Politeknik Üniversitesi’nde okuyan bir Türk öğrencinin, Kaan Şenol’un başardığı o çılgın proje var: VibeOS.

Bir İşletim Sistemini "Hissederek" Yazmak / Coding with the "Vibe"

Bildiğimiz dünyada bir işletim sistemi yazmak; uykusuz geceler, binlerce satır C kodu ve donanımın ruhuyla kavga etmek demektir. Ama yeni dünyada terim değişti: Vibe Coding. Kaan, neredeyse hiç kod yazmadan, sadece yapay zekayı bir orkestra şefi gibi yöneterek çalışan bir sistem inşa etti.

Bu sadece bir hayal değil. VibeOS, gerçek bir Raspberry Pi Zero 2W üzerinde boot ediyor. İçinde Doom çalışıyor, Python desteği var ve kendi C derleyicisine sahip. Şaka gibi değil mi?

İş Akışı: Yapay Zekaya Rehberlik Etmek / The Workflow

İşin "mutfak" kısmı ise tam bir disiplin örneği. Kaan, Claude ile tam 64 oturum yapmış. Ama asıl olay şu; yapay zekaya sadece "bana kod yaz" dememiş. Onu bir usta-çırak ilişkisiyle yönetmiş. Yapay zekanın "demo moduna" düşmemesi, yani kolaya kaçmaması için her oturumun başında tüm geçmişi ona tekrar okutup odağını taze tutmuş. Hatta Claude'un tıkandığı yerlerde Google Gemini Pro'yu bir "danışman" gibi kullanarak hataları ayıklatmış.

Buradaki asıl zanaat kodu yazmak değil; devasa bir problemi, yapay zekanın çözebileceği kadar küçük parçalara bölebilmek. İşte yeni nesil "yazılımcı" workflow’u tam olarak bu.

Kusurlu Ama Gerçek / Flawed But Functional

Dürüst olalım; sistemin her yeri açık. Bellek koruması yok, modern bir web sitesini açmaya çalıştığınızda sistem havlu atıyor. Ama dostlar, burada önemli olan "mükemmel" bir ürün değil, "mümkün" olanın sınırıdır. Bir öğrencinin, sistem programlama uzmanı olmadan bir kernel ayağa kaldırması, oyunun kurallarının değiştiğinin en net kanıtı.

Meraklısına Kaynakça / Sources for the Curious

Bu başarıyı kendi gözlerinizle görmek veya kodları incelemek isterseniz, işte bu yazının temelini oluşturan kaynaklar:

GitHub Reposu: kaansenol5/VibeOS - Tüm o 64 oturumluk loglar ve Claude ile yapılan yazışmalar burada.

Ana Haber Kaynağı: MyBroadband - University student vibe-codes an entire operating system (Ocak 2026).

Eskiden "nasıl yapılır?" sorusu çok zordu. Şimdi ise "ne yapmak istiyorsun?" sorusu çok daha kritik. Kaan, o meşhur "zinciri kırma" mantığıyla, sadece merakının peşinden giderek bir yapı inşa etti. Kod yazmayı bilmek hala altın değerinde, ancak o kodu yazdıracak vizyona sahip olmak artık pırlanta değerinde.

Bu geri dönüş yazımdan size kalan şu olsun: Teknoloji artık sadece uzmanların değil, merak edip o "vibe"ı yakalayan herkesin elinde bir enstrüman.

Stay curious. Merak etmeye, inşa etmeye ve sınırları zorlamaya devam edin.

Tekrar görüşmek üzere!

---

Student builds a working operating system with AI

Hello there!

After an incredibly long break, so long it makes you say “where were we?”, I’m finally touching the keys of that rusty keyboard again. This is the first piece where I break the silence and return to my digital paper. How about shaking off the rust with a story straight from the heart of the future?

On today’s table, we have a wild project pulled off by a Turkish student studying at Politecnico di Torino: Kaan Şenol’s VibeOS.

Writing an Operating System by “Feeling” It / Coding with the Vibe

In the world we know, writing an operating system means sleepless nights, thousands of lines of C code, and wrestling with the soul of the hardware. But in the new world, the term has changed. It is now called Vibe Coding.Kaan built a working system with almost no direct coding, by conducting artificial intelligence like an orchestra maestro.

And this isn’t just a dream. VibeOS actually boots on a real Raspberry Pi Zero 2W. It runs Doom, supports Python, and even has its own C compiler. Sounds like a joke, right?

The Workflow: Guiding Artificial Intelligence

The “kitchen” side of the work is a perfect example of discipline. Kaan ran 64 full sessions with Claude. But here’s the real trick: he didn’t just say, “write me some code.” He managed the AI through a master–apprentice relationship.

To prevent the AI from slipping into “demo mode” and taking shortcuts, he had it reread the entire project history at the start of every session to refresh its focus. When Claude got stuck, he used Google Gemini Pro like a consultant to help isolate and debug the issues.

The real craft here isn’t writing code. It is breaking down a massive problem into pieces small enough for AI to solve. This is exactly what the next-generation developer workflow looks like.

Flawed but Functional

Let’s be honest: the system is full of holes. There’s no memory protection, and if you try to load a modern website, it gives up the ghost. But friends, the important thing here isn’t a perfect product. It is the boundary of what’s possible.

A student bringing up a kernel without being a systems programming expert is the clearest proof yet that the rules of the game have changed.

Sources for the Curious

If you want to see this achievement with your own eyes or dig into the code, here are the sources this piece is based on:

• GitHub Repository: kaansenol5/VibeOS, containing all 64 session logs and the full conversations with Claude.

• Main News Source: MyBroadband - University student vibe-codes an entire operating system (Ocak 2026).

  
  

In the past, the question “how do you do this?” was the hard one. Now, “what do you want to build?” is far more critical. By following his curiosity and applying the famous “break the chain” mindset, Kaan built something real.

Knowing how to code is still worth its weight in gold, but having the vision to make code be written is now worth diamonds.

If there’s one thing to take away from this comeback piece, let it be this:Technology is no longer just an instrument for experts, but for anyone curious enough to catch the vibe.

Stay curious. Keep wondering, building, and pushing boundaries.

Until next time!